Günlük
-
Ömrün iklimleri
08.06.2025, 15:39, Mallorca Akdeniz iklimi ve insanı bana iyi geliyor. Güneşin tenimize değil de doğrudan ruhumuza değdiği o kıyı kentlerinde, ortak dilleri olmadan uzun uzun muhabbet eden insanlar var. İkinci defa karşılaştığınızda muhabbete durduğunuz, en kötü uzaktan el salladığınız insanlar… Lezzetli yemekler… Orman yeşilinin aralarına serpiştirilmiş turkuazlar… Hayat, sanki hep bu hâliyle yaşanmalıymış gibi. Bir Continue reading
-
Woolf’un fenerleri
05.06.2025, 07:27, Mallorca Woolf’un deniz fenerine bakıyorum. Başka denizlerin kıyısındayız şimdi, başka rüzgârlar esiyor yüzümüze, başka dalgalar çarpıyor kıyıya. Ama olsun, fener aynı fener. Bir kez göz göze geldiysen onunla, nerede olursan ol, her fener artık Woolf’undur. Dalgalar da Woolf’un zaten. Fenerler, denizdekilere kara müjdesi taşır. Peki ya karadakilere? Onlara da denizi müjdelerler herhâlde: “Ulaştın Continue reading
-
Pardon da biz burada senelerdir bekliyoruz, en sona geçer misiniz?
29.05.2025, 07:29, Berlin Okumayla ilişkim zamanla düzelir sanıyordum ama tam tersi oluyor gibi. “Zaman geçtikçe daha yerleşik okurum, daldan dala atlamam,” diyordum, ama kendimi freni boşalmış bir kamyon gibi İstanbul’un yokuşlarından aşağı yuvarlanırken buluyorum. Bir kavram ilgimi çekiyor, araştırmaya başlıyorum; karşıma bir kitap çıkıyor, o kitap başka bir denemeye götürüyor, o deneme daha önce okuduğum Continue reading
-
Mutlu Krapp
19.05.2025, 20:12, Berlin Dün, Beckett’in Krapp’ın Son Kaydı isimli oyununu okudum. Altmış dokuz yaşındaki Krapp her yıl ses bantları kaydeder. Artık yaşlanmıştır. Hayatı boyunca hep geleceği kovalamış, ânı ıskalamıştır. Geçmiş kayıtların arasından birini seçer: Otuz dokuz yaşındaki hâline ait bir bant. Otuz dokuzuma az kalmışken bu metne denk gelmem ilginç bir tesadüf oldu. Krapp çok Continue reading
-
Yazıyorum, öyleyse varım
13.05.2025, 06:10, Berlin Düzenli olarak yazmaya dönmemle birlikte içimde bir şeyler yerli yerine oturdu. Enerjim tavan yaptı diyebilirim. Yazmak sadece bir eylem değil, ruhumu besleyen, beni hayatta tuttuğunu hissettiren bir uğraş. Üretmenin keyfi hiçbir şeyde yok. Belki bu cümleyi biraz açmalıyım: Sevdiğin alanda üretmenin keyfi hiçbir şeyde yok. Çünkü hayatın diğer alanlarında, işte ya da Continue reading
-
Bu nasıl bahar?
07.05.2025, 06:59, Berlin Altı aydır yolunu gözlediğim, camlarda yeşillik, bulutlarda güneş arayarak gelişine gün saydığım mevsime bir türlü alışamıyorum. Oysa genelde baharda içim kıpır kıpır olur, durduk yere dans eder, şarkılar söylerim. Kuzeyin uzun günlerinde neye vakit ayıracağımı bilemez, taşan enerjime yön ararım. Bu yıl öyle olmadı. Bahar bile bırakmadılar ne memlekette ne içimizde. Üstelik Continue reading
-
,
göğsün ortasında birkaç dakikadan uzun süren sıkışma, basınç, dolgunluk ya da ağrı hissi, kalp krizi değil, ülke gündemi, çocuklar Silivri’den haber yolluyor, umutlular, onlara destek olması gereken çaresizliği öğrenmiş kuşaklara destek mesajları yolluyorlar, direnmeyi biliyorlar, biz küstük, başka ülkelere gittik, dağın haberi olmadı, ülke geride de kalmadı, her sabah omuzlarımıza basarak doğuyor gündem, sancılı, sınır Continue reading
-
Söz verdik!
01.04.2025, 06:49, Berlin Gündem ağır. Duran hayatlar, söz verdiğimiz gençler… Günlerdir okumuyorum, yazmıyorum. Kendimizi kandırmanın da bir anlamı yok. Hayat bizler için devam etti, her dakika gündemi takip ederek, yaşananlara söverek, sırtımızda Sisifos’un kayasıyla da olsa. Yaşanan her felaketin ardından olduğu gibi… Bu uzun bir süreç. Zincirlerimizi koparırken yaşamaya, kendimizi iyileştirmeye mecburuz. Bazen en küçük Continue reading
-
İnsaflı kurgular, insafsız kaderler
17.03.2025, 06:27, Berlin Cumartesi akşamı yarı fantastik bir ajan filmi izledim. Hikâye, iki ajanın türlü tesadüflerin ardından birbirine âşık olmasıyla başlıyordu. O güne dek soğukkanlılıkla icra ettikleri mesleklerini hiçe sayarak bu aşkın peşinden gittiler ve kendilerini soluksuz bir maceranın içinde buldular. Macera sona erdiğinde, kahramanımız olan kadın, buluşma noktasına gidip sevdiği adamı beklemeye başladı. Continue reading
-
Mukadderat!
Dün gece rüyamda bir pandemi başlamıştı ve hareket edemiyorduk. Pandemisiz, özgür günlerimizi düşünürken içim daralıyordu. Rüyamda “Yarın bloga bu his hakkında yazmalıyım,” dedim. Görünen o ki pandemi depresyonu da beni yazmaktan alıkoyamamış 🙂 Ee sabah kalktım pandemi yok. “Ben de olmamasının hissini yazayım öyleyse,” dedim. Bir süredir meditasyona ve şükür egzersizlerime geri döndüm. Rüyamın verdiği Continue reading