08.11.2024, 05:37, Berlin
Rutinler stresimizi azaltmakta çok etkili. En azından benim için. O gün beni strese sokacak bir şey yapacaksam rutinlerimle güne başlamak aslında o günün diğerlerinden çok da farklı olmadığı hissiyatını aşılıyor bana. O gün seyahat günüyse aynı vakitte kalkmış, yazısını yazmış, kitabını okuyarak güne başlamış Berke ile bunları es geçerek başlamış Berke arasında dünyalar kadar fark var. Hâlihazırda erken kalkıyor olmak büyük kurtarıcı. Tabii sabah beş uçağına bilet almazsanız. Uçuşlarımızı da el verdiğince insani saatlerde seçmeye çalışıyoruz artık. Yaş almanın en büyük işaretlerinden biri konforundan vazgeçememek sanırım. “Aman ne olacak, bir gün de böyle oluversin,” öyle kolay söylenmiyor. En azından benim için. (Bugünün sloganı da bu oldu😂) Bu kötü bir şey de değil. Bir şeyi gerçekten isteyip istemediğin ya da sırf ayıp olmasın diye yapıyor olduğun ortaya çıkıveriyor seni zora sokacak koşullar gündeme gelince. Bu senenin konsepti sadeleşmeydi, sanırım en çok bu sebeple sadeleştim ben. Zora gelmeye razı mıyım değil miyim? Başlığı atarken düşündüm de “benim için” lafı küçümsenecek de bir laf değil. Tabii benim için ya kimin için olacak?
Leave a Reply