Bu kış oldukça karlı geçiyor. Karı severdim aslında bu kış o kadar soğudum ki Almanya’dan kara bile söyleniyorum. Kesinlikle kış insanı olmadığıma emin oldum bu sene. Kış sevdalılarının da kendini kandırdıklarına ya da sıcak iklimlerde yaşadıkları için kışa methiyeler düzdüklerine inanıyorum. Aksine kimse beni ikna edemez 🙂
Bugün kabullenme kararı aldım. İnsan nereye kadar yaşadığı iklimle kavga edebilir ki? Biraz güneş çıktı, hemen yelkenlerimi suya indirdi. Elde olanla yetinmeyi bilmeli.
Ha bir de, kar sessizliği gerçekten güzel bir şey. Sanki tüm dünya susuyor, hayat duruyor, istesen de koşturamıyorsun.
