-
Yürüyorum
20.04.2024, 06:27, Berlin ‘Bir çocuğun yeteneğini nasıl fark edersin?’ sorusu bende başka bir şeyi tetikledi. Bir çocuğun yeteneğini fark etmenin o kadar kolay olduğunu, en azından çevrelerimizin böyle uzmanlarla dolu olduğunu düşünmüyorum. Üç – dört yaşlarında kendini belli eden o özel çoçuklardan biri değilseniz elbette. Çocuk yaptığı şeyleri yetenekli olduğu için değil, hoşuna gittiği için Continue reading
-
İçimizde bir dev aynası
19.04.2024, 06:33, Berlin Dün bir iş yemeği dönüşü kuvvetli bir iletişim becerisi olduğuna inandığım arkadaşım sosyal anksiyetesi olduğunu; ben kendimi toplantının sessiz, nemrut insanı sanırken insanların yanında ne kadar rahat ve eğlenceli olduğumu söyledi ve sırrımı sordu. Kendimiz ve başkaları hakkındaki ön yargılarımızın, varsayımlarımızın ne kadar da hatalı olduğunu göstermek isteyen bir senaryo tasarlasak bu Continue reading
-
Nemli hayaller
18.04.2024, 06:31, Berlin Bahar yeşillenmenin dışında, yeşillenmeyen biz diğerleri için gölgelenmek de demek. Yaprakların en genç ve en korumacı dönemleri. Bizi kendini daha çok gösteren güneşten kıskanıp himayelerine almaları. Gölgeli yollarda yürümeyi, gölgeliklerde durmayı severim. Bir öykümde gölgeyi kötücül bir metafor olarak kullansam da, güneşin yakıcılığından ve yaşlandırıcılığından gölgelere sığınırım. Yazın yorulacak yapraklar, sonbaharda göçecekler, Continue reading
-
Saatleri Ayarlama Enstitüsü
Saatleri Ayarlama Enstitüsü Türk Edebiyatı’ndaki en sevdiğim kitap. Bende yeri çok ayrı. Defalarca okumama rağmen ne kadar özlediğimi bir kez daha hatırladım ve tekrar başlayacağım. Bu oyunu kitabın bir uyarlaması olduğunu unutmadan izlemek gerekiyor. Derya deniz o kitabın tüm duygusu iki saate nasıl sığdırılabilir ki? O sebeple çok önemli karakterlerin ve bölümlerin eksikliğini bilerek gitmelisiniz. Continue reading
-
Canavar
Bu tatilin güzelliklerinden biri de kendime ve keyif aldığım şeylere ayırdığım zaman oldu. Normalde zamanımı hep aileye ayırırım. Senelerdir İstanbul’u gezmişliğim, bir müze ya da arkadaş görmüşlüğüm yoktu örneğin. Ama tatil sonunda yine de kimseyi memnun edemezsin. Her buluşma, her tatil yetersizdir. Bu sebeple sene boyu keşfettiğim kişisel aydınlanmalarım sayesinde İstanbul’da kendime zaman ayırdım. Gitmeden Continue reading
-
Müsvedde
17.04.2024, 06:27, Berlin Gülsün Karamustafa, Nilay Örnek ile söyleşisinde eksiklik duygusundan bahsediyor. Okurken ve sonrasında değişen koşullara uyum sağlayabilmek için yaptığı işler sırasında sanatını layıkıyla yapamadığını düşündüren o duygu. Sanıyorum ki amatör edebiyat camiasında bu duyguyu hissetmeyenin üyeliğini de almıyorlar. Farklı seviyelerde olsa da çoğumuzda bu var. Hep aklımız yapamadıklarımızda. Çünkü hep daha iyi bir Continue reading
-
Bal kabaklığını anlamak ve kabullenmek
16.04.2024, 06:40, Berlin Blog prensesliğinden bal kabağına dönüştüğüm bir tatilin daha sonuna geldim. Tatil boyu Berlin’deki düzenime aşerdim. Buranın iki kişilik sakinliğine öyle alışmışım ki. Her camdan yeşil görmek, karşıdan karşıya kolaylıkla geçebilmek, beni bekleyen defterlerim ve kitaplarım… Özlemişim. Bu tatilde kendimle baş başa kalamadığımdan heybemde biriktirdiğim konular yok. Bu yazının bir konusu olacak mı Continue reading
-
Burunsuz
12.04.2024, 07:37, İstanbul Çocukluğum deniz kenarında vişneli dondurma yerken geldi. Seneler olmuş. Aynı tat. Aynı deniz. Farklı yakalar. Çocukluğumun İstanbul’u ben içinde yaşamazken okul tatillerinde ziyaret edilen ve küçük şehirde yapılamayan şeylerin yapılabildiği büyülü bir şehirdi. Marmara Denizi’ni beş saatte ikiye ayıran eski vapur limana yanaşırken tahta kapısı aralanır ve şehrin ilk ışıklarını o aralıktan Continue reading
-
Hasat
11.04.2024, 07:41, İstanbul Yazma ve okuma anlamında verimli bir dönem geçirmiyorum. Pek de hayıflanmıyorum. Türkan Şoray kurallarımı bıraktım. Sayılı gün ne de olsa. Aslında yazmaya pekâlâ vakit ayırabilirim. Vakit ayıramadığım şey kendi kendime kalmak ve düşünmek. Bunlar olmayınca yazma da olmuyor bende. Ruhumda yazacak malzeme hasatını yapamıyorum. İstanbul’da insanın kendisi ile baş başa kalması zor. Continue reading
-
Taş
10.04.2024, 18:01, İstanbul Bir taş arıyorum kalabalığın ortasında. Nerede bıraktığımı unutmuşum. Seneler oldu. Birilerine sordum, hep daha ötesini tarif ettiler. Sonunda vardım. Otların ardına gizlenmiş taş, ebeleyecek birini bekliyordu. İki kişi, tek taş. Anlattım onlara. Dinlemeye hasretlerinden olacak hiç bölmediler sözümü. DNAm ve hatıralarım orada kaldı, ben kaotik şehre salındım. Kim bilir kaç sene sonra Continue reading