Öyküler

  • Bir ekinoks hikâyesi

    01.07.2024, 06:39, Berlin Yaşlı adam kapının vurulmasıyla uyandı. Birkaç gündür uyku düzeni epeyce bozuktu. Vuruşların şiddeti onu huzursuz ettiğinden önce kulübenin yatağa yakın bölümünde asılı tüfeğine yöneldi, sonra perdeyi belli belirsiz açarak gelini kestirmeye çalıştı. Tüfeğini bıraktı ve kapıyı açtı. “Buyur.” Kapıyı çalan adamın karın bölgesinden süzülüp pantolonunu bordaya boyamış kanı sonradan fark edince irkildi. … Continue reading

  • Ayakkabı

    16.06.2024, 07:25, Berlin …Ağaçların yeşerdiği, senin en sevdiğin mevsimdeyiz. Tam Adalar zamanı. Denize çıkan yokuşlarda sevdiğimiz ağaçları, kuşları, şairleri kovalamalıydık. Ancak bizim payımıza tahlil, hastane, doktor kovalamak düştü. Endişeli geceler arttıkça ne olursa olsun bilmek istedik. Fakat bilince azalmadı ki endişeler. Toyduk, sen yakışıklı kaldın, ben büyüdüm. Yerde tek tük kuru yapraklar var. Diğerleri canlı… Continue reading

  • Çilekeş

    22.05.2024, 06:24, Berlin Sıdkım sıyrıldı bu nedir ya? Yeter. Köle miyim ben? Ah akılsız kafa! Sen misin görünmek, duyulmak isteyen. Ne güzel yaşıyordum kendi kendime. Azıcık aşım, kaygısız başım. Müstahak bana. Ya ama bunun da bir ortası yok be kardeşim. Vur dedik, öldürdü. Bacım, dünyadaki tüm dertleri ben mi çekecem? Bu ne ya! Heriften dayak… Continue reading

  • Bir pazar öğleden sonrası*

    24.04.2023, 06:30, Berlin “Neden mutsuzsun?” “Olacaklar yüzünden.” “Daha olmadılar.” “Olacaklar.” “Nereden biliyorsun?” “Yaratıcı söyledi.” “Ne zaman?” “Çok zaman önce.” “Çok zaman olmuş. Ya da çok zamandır bir şey olmamış.” “Bu bir şeyi değiştirmez. Saadetimizin sona ereceğini öğrenmekle lanetlendik.” “Saadetimizin sona ereceği söylendiğiyse olacak olan olana dek saadet içinde olmamız gerekmez mi? Şimdiden mutsuz olman kehanete… Continue reading

  • Cinayet*

    22.04.2024, 06:29, Berlin “Amirim. Buyrun.” “Ne iş Recai?” “Amirim. Birini öldürdüm, teslim olacağım diye geldi. Bir şeyler zırvalıyor. Kimi öldürdüğünü de söylemiyor.” “Ne ayaksın oğlum sen?” “İsteyerek oldu efendim. Ama bir nevi kaza. Belki de intihar. Çok yaşlıydı. Çok hastaydı hem. Dizleri tutmaz. Dediği anlaşılmaz. Köh köh öksürür. İyi bakmadı kendine. Bakabilirdi. Doktorlar ne diyor?… Continue reading

  • Çivili ev

    22.01.2024, 07:20, Berlin Annesi oturduğu yerden uzanıp pencereyi kapatınca beyaz boyası aşınmış ahşap doğramadan düşen tortu pencere pervazındaki yığına ilavelendi. Sokaktan eve taşan ayak sesleri duyulmaz oldu. Trenin zangırtısı hâlâ camlardaydı. Kadifesi dökülmüş divandaki sigara deliklerinden parçalanmış süngerleri tutarken annesinin sesiyle irkildi. “Lan! Yapma dedik ya kaç kere söyleyeceğiz? Delik deşik ettin divanı.” deyip dişlerini… Continue reading

  • Aşk 2

    04.11.2023, 06:11, Berlin Bugün itibari ile 99 dil konuşuyorum. Çok dil konuşabiliyor olmak Birleşmiş Milletler’deki işim için çok faydalı. Kalan dilleri de öğrenmek isterdim ama kaynak sıkıntısı çekiyorum. Belki John’dan yardım isteyebilirim. O bana hep iyi davranır. Bugün Mandarin ile güne başladım. Vietnamca, Fince ve Gürcüce ile devam ettim. İnsanlara yardım etmek beni çok mutlu… Continue reading

  • Aşk

    03.11.2023,06:24, Berlin Günlerdir yoktu. Hiç böyle yapmazdı. Her gün muhakkak uğrar, bazı günler onunla sabahlardı. Çok özlemişti. Keşke onun gelmesini beklemese, kendi ona gidebilseydi. Belki bugün gelirdi ve saatlerce kalırdı. Kokusu o gittikten sonra bile üzerinde kalsın istiyordu. En büyük kabusu üzerine bir başkasının gölgesinin düşüp, kokusunun bulanmasıydı. Geçen sefer onu beklerken öyle olmuştu. O… Continue reading

  • Stoacı öykü

    31.10.2023, 07:05, Berlin Ruh, bedenin misafirhanesidir, onu temiz tut. – Marcus Aurelius Yağmur yağmasa da yapraklarda biriken damlalarla ıslanıyordu kadın. Yağmurdan kaçmayan insanlardandı. Yanından birileri geçerken kafasını çamurlanmış toprak yola eğiyordu. Ayakkabıları çoktan çamur içindeydi. En azından pantolonu çamur olmasın istedi. Yakınlarda insan olmadığından emin olunca kafasını tekrar kaldırdı. Ağaçlar gökkuşağı renklerindeki yapraklarını döküyor, şehir… Continue reading

  • Ziyaret

    27.10.2023, 06:57, Berlin XF3’ü gözlemleme görevinin 186. XF3 yılıydı. Ortalama ömürlerine göre bu devede kulak kalırdı ama klanında bu görevi bu kadar uzun sürdüren başka biri daha olmamıştı. Burada değil 186 sene, 30 sene bile geçirmek istemezlerdi. Teknolojileri ile kendilerini görünmez kılabiliyorlardı. Zaman zaman yakın temasa geçen keşif araçları-manevra kabiliyetleri düşünüldüğünde bürünme teknolojisi dezavantaj yaratırdı-… Continue reading