• Filtresiz Bomonti

    29.08.2023, 07:15, Berlin Yazma işi kendimizi ortaya serivermek mi? Yazmak değil belki ama yazılanı paylaşmak. Yazdığımız şeyler dijital günlüklerde değil de çekmecedeki günlüklerde kalsa biz de kendimizle baş başa kalırdık. Meraklı bir annenin, çocuğun ya da arkadaşın sağı solu kurcalayası gelmediyse tabii. Ama bazılarımız öyle yapmıyoruz. Göstere göstere yazıyoruz. Kim ne derse desin bu bir… Continue reading

  • Renkli bir ceket, jonglörlük ve hayat dersleri

    28.08.2023, 10:18, Berlin Dün bir jonglörün bir çocuğa top/lobut çevirmeyi öğretişine şahit oldum. Kadın dünyanın en renkli ceketini giyiyor, çocuk da bir kask takıyordu. Ellerinde top ya da lobut değil, renkli tüller vardı. Havadan hafif tüller önünde salınıp ağır çekim yere düşerken çocuk onları tutmakta bile zorlanıyordu. Öğrenecek elbet. Hayatı da bir kask takıp, tüller… Continue reading

  • Sahibinden kiralık koza

    27.08.2023, 07:41, Berlin Geçtiğimiz günlerde bir sanatçının (keşke adını not etseydim) kendine kırmızı koza ördüğü performansını gördüm. Modern sanat beni zaman zaman sinirlendirse de, performans sanatlarını hep çok etkileyici buluyorum. Bir süredir bu performansı düşünüyorum. Belki de hepimizin böyle bir kozaya ihtiyacı var yırtıp dünyaya uçmak için değil, örüp dünyadan kaçmak için kullanacağımız. Bunu düşününce… Continue reading

  • Işıl ışıl bir akşamdan

    Kafam sevgilimin omuzunda yıldızları izlerken, Dessau Filarmoni ‚An der schönen blauen Donau‘yu çalıyordu. Saçlarımdan havai fişekler dökülüyordu. Yerinde duramayan teyzeden otuz yıl sonrası için ilham alıyordum. Continue reading

  • Memleket neresi hemşehrim?

    26.08.2023, 07:37, Berlin Kulağımda Japon O-Daiko davulları, burnumda sonu gelmiş yaz serinliği, yere ipekten tanelerini bırakıveren yağmur. Bu sabah böyle. Aklımda ev neresi sorusu. Ev çoğumuz için çocukluk galiba. İlk bisikletten düşülen yer, dizi bağlayan ilk kabuk, ilk kez ekmek almaya gitmek. Benim gibi küçük yer çocukları varsa aramızda bilirler ki büyük şehirler asla ev… Continue reading

  • Bilgece olamayan bekleyişler ve süt kokusu

    25.08.2023, 08:25, Berlin Sabırsızlığın lanetine bulanmışken beklemek çok zor. Uykular, rüyalar bile geçmek bilmez olur bir şey beklerken. En sabırsız bekleyişlerimde filmlerdeki bilge bekleyenlere dönüşmek isterim. Yüzüme hoşgörülü bir gülümseme, elime bir bardak çay alıp uzarken kıvrılan çorak bir sarıdan başka rengin olmadığı yollara bakan o bilgelerden. Saniyeleri kovalamaz, sayfaları nefes başı yenilemezdim o zaman.… Continue reading

  • Kapılar ve avlular

    24.08.2023, 08:00, Berlin Geçtiğim kapılar diyor kitap, seçimlerimi kastediyor muhakkak. Bu yaşıma kadar çok seçim yaptım ama hiç sevmedim seçim yapmayı. Aklım hep ötekinde kaldı. Hele son zamanlarda başkalarına seçtirir oldum kendi hayat yollarımı. Benim hayatımı seçenler mi yaşıyor, ben mi? Değişmeli bu döngü. Seçimlerimin ellerinden tutup, beraber atlamalıyım kapı eşiklerinden. Doğru kapıyı seçmek her… Continue reading

  • Avercamp ve ben

    23.08.2023, 07:23, Berlin Güneş parlıyor, güzel bir gün. Nedense aklıma yaptığım bir aptallık düştü. Anketlerde sorunca insanın aklına gelmez. En büyük aptallığımdı elimde bavul ve pastayla bana kakalanmak istenen bir kapıyı çalmam. Aklıma eşyalarımı sürüklerken bir de elime pasta tutuşturuşum geliyor. İçim hala acıyor. Büyüttü mü beni o olay? Bilmiyorum. Ağzımı açıp edemediğim tek kelime… Continue reading

  • Şimdiki zamanla yazmayı sevenler derneği

    22.08.2023, 07:14, Berlin Gri gökyüzü mavilenmeye başladı. Ağaçlar sakin ve temkinli. Bir avuç mavi, çokça beyaz, en çok da yeşil akıyor penceremden içeri. Mumun ışığı titriyor. Neden titrer mum ışıkları? Şehir uyanayazıyor. Aklımda geride bıraktıklarım ve ayakkabımda benimle oradan oraya sürüklediğim taşlar var. Ağustos’un beklenmedik sıcağı ipekten bir şal gibi sarmalıyor bedenimi. Giderek anneme benziyorum.… Continue reading

  • Berlin’le barış

    Bu yaz Berlin’le barış ilan ettik. Berlin ilk defa bu kadar yeşil, huzurlu ve keşfedilmemiş. Bana her gün güzel avlularını, havalı kahvaltılarını, gülümseyen insanlarını ve hoş binalarını gösteriyor. Parkın içinde gizli bir sokağı varmış. Orada dünyanın her yerinden gelen gazlı sokak lamba koleksiyonunu sergilermiş. Dünyanın küme teorisi ile yapılmış ilk saati burnumun dibindeymiş, benden saklamış… Continue reading