Annem kırk gün boyunca hayatımıza dokunduğu gibi balkonumuza da dokundu. Rengârenk olduk. En sevdiğim sümbül de aralarında. Renklerini bilmeden aldığımız soğanlardan biri bakmalara doyamadığım bir pembeye büründü. Gözüm hep onda. Bazen aklımızda bile olmayan şey geldikten sonra vazgeçilmez oluyor. Hoş geldin Sümbülcüğüm. Her bahar gel, uzun kal.
Leave a Reply