Berke Atabey

Kışın buz tutmuş Berlin ve sağlık sorunları yüzünden haftalarca evden çıkamadığım dönem yaz hiç gelmeyecek gibiydi. Ama geldi. Bir sene sonra ilk kez koşuya çıktım. Zamanda değil evrende kayma yaşandı sanki. Parkın girişinde galiba “Kaygılar giremez!” yazıyordu. Haziranın tüm kokularını önümüzdeki kışlar için stoklayabilsem keşke. Bir ıhlamur yetiyor kocaman caddelerin hüznünü süpürmeye. Borges, Sonsuzluğun Tarihi’nde “Hayat ölümsüz olmayacak kadar fakirdir aslında,” diyor. Anlar, anılar, hisler sürekli tekrar eder. Ihlamur kokusunu her sene yeniden tanıyorum. Ihlamur kokan o haziran günü bir öncekinin tamamen aynısıysa zaman yok oluyor diyor Borges. Ya da ben öyle anlıyorum onun felsefe ve teoloji doktorası gerektiren metninden.